Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΣΠΙΑΝΤΖΑ

Προ ημερών λάβαμε ένα e-mail από τον κύριο Κωνσταντίνο Τσελίκα όπου μας περιγράφει τις παιδικές του αναμνήσεις  από τη Σπιάτζα.
Το spiαtza.blogspot.gr από την μεριά του ευχαριστεί τον κύριο Κωνσταντίνο Τσελίκα που μας επιτρέπει να μοιραστούμε τις αναμνήσεις του παρέα με όλους εσάς και περιμένουμε κι άλλους φίλους να συμμετέχουν στο ταξίδι των αναμνήσεων στην Σπιάτζα, στέλνοντάς μας e-mail στο spiantza@gmail.com

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ,

ΣΑΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΤΥΧΑΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΣΤΟ BLOG ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ!



ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΠΙΑΝΤΖΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ….

ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ ΜΑΣ ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΙ,ΖΑΧΑΡΩ (ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΡΥΠΕΣ,ΧΡΥΣΟΧΩΡΙ ΗΛΕΙΑΣ)—ΜΕΝΑΜΕ ΑΘΗΝΑ,Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΖΑΧΑΡΩ.

ΞΑΦΝΙΚΑ,ΕΝ ΕΤΗ 1985 ,ΜΑΣ ΠΗΓΑΝ ΣΠΙΑΝΤΖΑ! ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ,ΕΚΕΙ EIXE HΔH ΦΤΙΑΞΕΙ Ο ΘΕΙΟΣ ΜΟΥ ΠΡΩΤΟΣ ΣΠΙΤΙ.ΜΕΤΑ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ,ΤΣΙΜΕΝΤΟΛΙΘΟ-ΤΣΙΜΕΝΤΟΛΙΘΟ ΦΤΙΑΞΑΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ! ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΦΕΡΝΑΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ, ΩΣΠΟΥ ΓΙΝΑΜΕ ΠΟΛΛΟΙ!

ΟΛΑ ΜΟΥ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΤΑ ΠΕΡΝΑΓΑ ΕΚΕΙ!! ΤΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΘΥΜΗΘΩ,ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ,ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ,ΤΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΨΑΧΝΑΝΕ ΟΙ ΜΑΝΑΔΕΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΗΜΑΣΤΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΑΝ…ΤΙΣ ΑΤΑΞΙΕΣ ΜΑΣ…

ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ,ΜΕ ΦΟΒΕΡΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ,ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΚΟΜΑ ΜΟΝΟΝ ΜΕ ΤΣΙΜΕΝΤΟΛΙΘΟΥΣ,ΕΜΠΑΖΕ ΚΑΙ ΒΡΕΧΟΜΑΣΤΑΝ…ΚΙ ΟΜΩΣ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΙ ΓΕΛΑΩ…ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΞΕΧΑΣΤΟ…ΣΤΗΝ  ΖΩΗ ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΜΕΝΟΥΝ,ΤΑ ΑΠΛΑ,ΤΑ ΩΡΑΙΑ,ΟΧΙ ΤΑ ΔΗΘΕΝ…

ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ…ΤΑ ΛΥΧΝΑΡΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΥΡΙΖΑΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ…ΤΑ ΠΡΩΙΝΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ ΠΑΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΨΥΓΕΙΟ ΜΑΣ…ΤΙΣ ΤΣΙΛΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΑΜΕ ΜΙΚΡΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΙΑΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΡΙΠΟΛΙΚΟ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ….ΤΑ ΒΡΑΔΥΝΑ ΜΠΡΙΖΟΛΙΚΑ ΣΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ…ΤΗΝ ΣΤΡΩΜΑΤΣΑΔΑ ΠΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΔΩΜΑΤΙΟ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΞΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΣ ΜΑΖΙ…ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ…ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΑΝΕΜΕΛΑ ΧΡΟΝΙΑ..ΓΝΗΣΙΑ..ΕΛΛΗΝΙΚΑ..

ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ,ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΝΟΙΑΖΕ ΤΙΠΟΤΑ,ΟΥΤΕ  I-PHONE, OYTE INTERNET, OYTE…. GUEST ROOM…OYTE… ΠΙΣΙΝΑ…ΟΥΤΕ…

ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ 100 ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ….ΤΟΤΕ ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ!

ΠΗΓΑ ΣΠΙΑΝΤΖΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝ 8 ΕΤΩΝ!

ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΗΔΗ 37,ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ 6 ΕΤΩΝ! ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΚΟΜΑ ΕΚΕΙ….ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ…

ΕΙΝΑΙ Η ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΜΟΥ ΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ,ΑΠΛΑ-ΛΥΤΑ-ΩΡΑΙΑ! ΧΩΡΙΣ ΔΗΘΕΝ,ΧΩΡΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ…ΕΚΕΙ ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ! ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΜΑΣ,ΓΙΑΤΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΤΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΑΘΗΝΑ,ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Η ΣΚΛΗΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Η ΣΠΙΑΝΤΖΑ ΘΑ ΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ,ΕΧΩ ΠΑΕΙ ΣΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕΡΗ,ΤΟΣΟ ΕΝΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,ΟΣΟ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ,ΚΙ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΓΑΛΗΝΗ ΤΗΝ ΒΡΙΣΚΩ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΟΝΟΝ ΕΔΩ!

ΜΕ ΦΙΛΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ,

ΤΣΕΛΙΚΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 
ΟΔΟΣ Κ’—ΑΓ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

και αυτη ειναι η αληθεια!!!!

So Kal είπε...

Ο κύριος τα λέει πολύ ωραία, έχω ακούσει πολλά για αυτό το μέρος αλλά δεν με έχει αξιωσει ο θεός να πάω κ αφού ο κύριος Κωνσταντινος λέει ότι έχει πάει σε πολλά μέρη στον κόσμο τότε σίγουρα θα αξίζει..
Όλοι έχουμε ζήσει ανέμελα τα παιδικά μας χρόνια κ μακάρι τα παιδιά μας να μπορέσουν να καταλάβουν πως πρέπει να ξοδεύουν τον ελεύθερό τους χρόνο στη φύση κ όχι σε μια εικονική πραγματικότητα...
Ας γυρίσουμε όλοι προς αυτήν την κατεύθυνση κ ναι θα χρησιμοποιησω την έκφραση που διαβάσαμε παραπάνω και θα ευχηθώ "να ψήνουμε βραδινά μπριζολικια στα κάρβουνα"....